بررسی و تحلیل گفتمان اسلام‌گرای انقلابی امام خمینی (ره) بر اساس نظریه گفتمان لاکلا و موفه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه آموزشی علوم سیاسی دانشگاه اراک

2 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تبریز

چکیده

مقاله حاضر، به بررسی و تحلیل گفتمان اسلام‌گرای انقلابی امام خمینی بر اساس نظریه گفتمان لاکلا و موفه می‌پردازد. تحلیل گفتمان از قابلیت خاصی برای توضیح شیوه گفتمان‌سازی، نقش عاملیت سیاسی رهبران، منازعات گفتمانی و چرایی هژمونیک شدن گفتمان های مختلف برخوردار است. این نوشتار درصدد پاسخ به این پرسش است که چگونه با روش تحلیل گفتمان، نحوه هژمونیک شدن گفتمان اسلام‌گرای انقلابی امام خمینی در تقابل با گفتمان‌های رقیب تبیین می-شود؟ برای پاسخ به پرسش مذکور، این پژوهش، انگاره ذیل را مطرح می‌کند که گفتمان سیاسی امام خمینی با سرمایه اجتماعی خاصی که از بطن جامعه شیعی برخاسته بود و با تاریخ، ارزش‌ها و باورهای ذهنی آحاد جامعه ایرانی انطباق داشت و همچنین از اعتبار و دسترسی بالایی نسبت به دیگر گفتمان‌ها برخوردار بود توانست در رقابت با دیگر گفتمان-های رقیب از بالاترین مزیت و هژمونی سیاسی و اجتماعی برخوردار شود. در کشاکش رقابت گفتمان‌های رقیب پیش از انقلاب آن گفتمان‌هایی توانستند جایگاه خود را حفظ نماید که به نحوی از انحاء با گفتمان انقلاب اسلامی و بویژه با گفتار امام خمینی(ره) ارتباط معنایی پیدا کنند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Studying and analyzing Imam Khomeini's revolutionary Islamist discourse based on Laclau and Mouffe's theory of discourse

نویسندگان [English]

  • seyedali mortazaviemamizavare 1
  • reza mahmodoghli 2
  • Mohammadreza Akhondi 3
1 Assistant Professor, Department of Political Science, Arak University
2 Assistant Professor of Political Science, University of Mohaghegh Ardabili
3 Master of Political Science, University of Tabriz
چکیده [English]

The present article deals with the analysis and analysis of Imam Khomeini's revolutionary Islamist discourse based on Laclau and Mouffe's theory of discourse. Discourse analysis has a particular ability to explain the way discourse is structured, the role of political agency in leaders, the discourse of discourse, and why hegemonic discourses are different. This article seeks to answer the question of how the discourse analysis of Imam Khomeini's revolutionary Islamist discourse is explained in contrast to competing discourses. To answer the above question, this study proposes the following notion that Imam Khomeini's political discourse coincided with a particular social capital that arose from within the Shiite community and was consistent with the history, values, and mental beliefs of the Iranian community. It gained high credibility and access to other discourses, and was able to compete with other competing discourses for superior political and social hegemony. In the struggle for competing discourses of the pre-revolutionary discourse, those discourses were able to maintain their meaning in some way related to the discourse of the Islamic Revolution, and in particular to the speech of Imam Khomeini.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Discourse
  • Revolutionary Islamist Discourse
  • Political Islam
  • Islamic Revolution of Iran