نویسندگان

1 استادیار دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده

اگر فرهنگ را بنمایه‌ی هویت معنوی ملت‌ها بدانیم در مقابل تمدن که شاکله‌ی هویت مادی ملت‌ها است باید اذعان نمود که ایرانیان از دیرباز دارای برتری‌ها و تمایزات فرهنگی مانند آداب و رسوم، گویش، ادبیات، هنر، پوشش و ... بوده‌اند و حفظ و گسترش این فرهنگ از دغدغه‌های همیشگی ایرانیان بوده است و انقلاب اسلامی ‌ایران نیز می‌توان پاسخی به حساسیت تاریخی دانست. لذا در جمهوری اسلامی‌ایران نهادهای گسترده و پراکنده‌ای به انجام امور فرهنگی می‌پردازند که در نتیجه باعث شکل‌گیری حجم وسیعی از فعالیت‌های فرهنگی غیر هماهنگ می‌باشیم. این گسستگی فعالیت‌های فرهنگی لزوم نظارت یکپارچه بر این نهادها را مسجل نموده است. نهادهای ناظر بر فعالیت‌های فرهنگ یعنی مجلس شورای اسلامی ‌و شورای عالی انقلاب فرهنگی به دلایل ضعف‌های حقوقی و ساختاری نتوانسته‌اند تا به یک نظام نظارتی فرهنگی یکپارچه دست یابند. که مهم‌ترین دلایل این ناکامی ‌نبود نهادی با ثبات، فراجناحی، تخصصی، مستقل در امر نظارت فرهنگی و عدم‌تفکیک سیاست‌گذاری ، قانون‌گذاری، اجرا و نظارت در امر فرهنگ می‌باشد. لذا در این مقاله سعی شده با تعریف دقیق از یک دستگاه نظارتی فرهنگی کارآمد به تحلیل نهادهای نظارتی موجود در امر فرهنگ در کشور پرداخته و با شناخت نقاط ضعف فعلی به ارائه راهکارهایی جهت دستیابی به نظام مطلوب نظارت فرهنگی در کشور بپردازیم.
 
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Legal supervision of the cultural institutions of the Islamic Republic of Iran

نویسندگان [English]

  • Firouz Aslani 1
  • Mostafa Yousefi 2

1 Assistant Professor of Tehran University

2 PhD student at Tehran University Faculty of Law and Political Science

چکیده [English]

If culture as sources of spiritual identity of nations that understand the schema identity of the material civilization of nations have long acknowledged that Iran has preferences and cultural differences, such
as customs, dialects, literature, art, and maintain and expand their coverage and ... The culture of constant concern is Iran and the Islamic Revolution can be seen as a response to historical sensitivity.
Therefore, the Islamic Republic cultural institutions to engage a broad and dispersed as a result of the formation of a large number of cultural activities are not coordinated. This fragmentation of cultural activities
has confirmed the need for integrated monitoring of these institutions. Supervisory bodies on the cultural activities of the Parliament and the Supreme Council of the Cultural Revolution because of structural
weaknesses of the legal and regulatory regime failed to achieve cultural integration. The most important reason was the failure of an institution with a stable, non-partisan, professional, cultural and
independent monitoring of the separation of policy-making, Qanvn‌Gzary, implementation and monitoring in the field of culture. In this paper, the definition of an efficient regulatory culture in the
culture of regulatory bodies in the country and to provide solutions to current weaknesses in order to achieve optimum system monitoring culture in the country pay.

کلیدواژه‌ها [English]

  • culture
  • Supervision
  • Policy
  • the Supreme Council of Cultural Revolution