نویسندگان

1 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکترای اندیشه سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده

در دهه‌‌های اخیر و با پیروزی انقلاب اسلامی‌در ایران مسأله حقوق بشر ازجمله موارد اصلی مورد مناقشه ایران و ایالات متحده آمریکا بوده است و آمریکا و متحدانش (غرب) همواره جمهوری اسلامی ‌ایران را باستناد موادی از اعلامیه جهانی حقوق بشر به انحاء مختلف متهم به عدم رعایت آن می‌کنند، از طرف دیگر جمهوری اسلامی ‌ایران با محفوظ داشتن حق خود در باز تعاریف مفهوم حقوق بشر و مؤلفه‌‌های آن بر اساس مبانی اعتقادی و اسلامی‌، آمریکا را متهم به تناقض رفتاری در این حوزه نموده و این مسأله به یکی از موارد اصلی اختلاف دو کشور تبدیل شده است. این مقاله بر آن است تا بر اساس رهیافت‌‌های رئالیسم و سازه‌انگاری این تقابل را بررسی نموده و نشان دهد که مناقشه ایران وآمریکا در مسائل حقوق بشر ناشی از تفاوت گفتمان‌های حاکم بر دو کشور می‌باشد و هر کدام از طرفین سعی می‌کنند تا در چارچوب گفتمان خود، آن را معنا نموده و برداشت خود را تبیین نمایند به‌عبارت دیگر چون از یک طرف عناصر تشکیل‌دهنده گفتمانی این دو کشور با هم متفاوت و حتی در تقابل بوده و از سوی دیگر رویکرد‌های سیاست خارجی آن‌ها در چارچوب گفتمان‌های مذکور و متأثر از آن شکل می‌گیرد این امر باعث تقابل رفتاری دو کشور در این زمینه شده است.
 
 
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Legal supervision of the cultural institutions of the Islamic Republic of Iran

نویسندگان [English]

  • Seyed Mehdi sadatinejad 1
  • Afshin Trkarany 2

1 Assistant Professor of Tehran University Faculty of Law and Political Science

2 Tehran University Faculty of Law and Political Science PhD student in Political Thought

چکیده [English]

If culture as sources of spiritual identity of nations that understand the schema identity of the material civilization of nations have long acknowledged that Iran has preferences and cultural differences, such
as customs, dialects, literature, art, and maintain and expand their coverage and ... The culture of constant concern is Iran and the Islamic Revolution can be seen as a response to historical sensitivity.
Therefore, the Islamic Republic cultural institutions to engage a broad and dispersed as a result of the formation of a large number of cultural activities are not coordinated. This fragmentation of cultural activities
has confirmed the need for integrated monitoring of these institutions. Supervisory bodies on the cultural activities of the Parliament and the Supreme Council of the Cultural Revolution because of structural weaknesses of the legal and regulatory regime failed to achieve cultural integration. The most important reason was the failure of an institution with a stable, non-partisan, professional, cultural and independent monitoring of the separation of policy-making,
Qanvn‌Gzary, implementation and monitoring in the field of culture. In this paper, the definition of an efficient regulatory culture in the culture of regulatory bodies in the country and to provide solutions to current weaknesses in order to achieve optimum system monitoring culture in the country pay.

کلیدواژه‌ها [English]

  • culture
  • Supervision
  • Policy
  • the Supreme Council of Cultural Revolution