نویسندگان

1 استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

2 پژوهشگر مؤسسۀ مطالعات تاریخ معاصر ایران

چکیده

این نوشته در پی بررسی نسبت میان نهضت سال­های 1357-1356 ایران با آراء و مواضع جریان‌های سیاسی- فکری آن دوره هاست.
بدین‌منظور، پس از طرح مسئله، ابتدا به وضعیت عمومی کشور در آن مقطع تاریخی اشاره شد. سپس آرا و مواضع مهم‌ترین جریان‌های سیاسی – فکری مطرح آن مقطع، مورد بررسی قرار گرفت. برخی از آن جریان‌ها، فاقد گفتمان فراساختاری بوده و فقط در چهارچوب سلطنت مشروطه می‌اندیشیدند و عمل می‌کردند (جبهۀ ملی، نهضت آزادی، کانون نویسندگان، مراجع تقلید). برخی دیگر معتقد به عبور از رژیم پهلوی بودند اما قادر به بسیج عمومی نبوده و مطالبه‌ی آنها نیز جمهوری اسلامی نبود (مجاهدین خلق، مارکسیسم). در این میان، امام خمینی (ره) هم به عبور از رژیم پهلوی و استقرار نظام اسلامی باور داشت و در این باره نظریه‌‌پردازی کرد، هم قادر به بسیج عمومی و همراه ‌ساختن دیگر جریان‌ها با گفتمان خود بود و در این زمینه اقدام عملی کرد. بنابراین، شکل‌گیری نهضت و مطالبات آن، بازتاب عملی اقبال ملت به آراء و مواضعی بود که ایشان از سال 1341 به بعد مطرح کرده بودند.
 
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

A study on the movement of the Iranian people in 1977-1978 in comparison with the views and positions of political-intellectual movements of that period

نویسندگان [English]

  • Abdorahman Hasani Far 1
  • Sayed Mostafa Taghavi Moghadam 2

1 Assistant Professor, Institute for Humanities and Cultural Studies

2 Researcher at the Institute for Iranian Contemporary Historical Studies

چکیده [English]

This article seeks to examine the relationship between the movement of the Iranian people in 1977-1978 and the views and positions of political-intellectual movements of that period For this purpose, after the issue, we dressed a portrait of general condition in that historical section. Then, the views and the opinions of the most important political-intellectual movements of that time have been studied. Some of them, they had not infrastructural discourse and they thought and acted in the framework of constitutional monarchy (the National Front, the Movement for Freedom, Writers Association, marajeTaqlid). Others believed to cross the Pahlavi regime, but were not able to mobilize the people and they did not demand the Islamic Republic (MEK, Marxism). In the meantime, Imam Khomeini also believed to cross the Pahlavi regime and the establishment of the Islamic regime and he described it in a theoretical frame and he was able to mobilize the people and to associate the other movements with his discourse as well. In this issue, he did practical measures.   
Therefore, the formation of the movement and its demands were the practical reflect of the national interest to the Imam Khomeini’s position and  views that he had presented from 1962  onwards.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • political intellectual movements
  • movement
  • constitutionalist
  • revolutionary