فصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی

چکیده این مقاله الگوی نظری تحلیل گفتمان مقاومت در حوزه دیپلماسی که برآمده از اندیشه‌‌های رهبران انقلاب است را تدوین و بررسی می‌کند. فرض بر این است که نظریه مقاومت در اندیشه رهبران انقلاب دارای نوعی توان تحلیلی زمینه‌‌مند در حوزه دیپلماسی است که به‌نوعی از جامعیت بیشتری نسبت به سایر نظریات روابط بین‌الملل برخوردار است. ازاین‌رو سؤال این مقاله بر مبنای این پرسش تنظیم می‌‌گردد که جایگاه دیپلماسی مقاومت محور به مثابه یک الگوی تحلیل و بدیل در اندیشه رهبران انقلاب چگونه است؟. بر همین اساس هدف مقاله اثبات این فرضیه است که دیپلماسی مقاومت‌‌محور(وحدت‌محور) در اندیشه رهبران انقلاب، در تمایز با سایر نظریات حوزه روابط بین‌الملل و دیپلماسی رسمی، ماهیت و بنیانی بومی/انقلابی دارد که می‌توان با رجوع به این بنیان‌‌ها الگوی تحلیلی این نوع دیپلماسی را طراحی کرد. در واقع در اندیشه رهبران انقلاب، این نوع دیپلماسی ریشه خود را از نوعی عقلانیت دینی/انقلابی اخذ می کند که قائل به اتخاذ دیپلماسی رسمی عادلانه است و در عین حال در برابر عقلانیت ابزاری حاکم بر مناسبات دیپلماسی رسمی سلطه محور ایستادگی می کند. لذا این مقاله از طریق روشی توصیفی/ تحلیلی فرضیه و هدف خود را اثبات می‌‌کند.