فصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی

چکیده بحران سوریه، بدون شک، یکی از مهمترین نقاط عطف تحولات خاورمیانه در دو دهه اخیر و کانون تلاقی اهداف و منافع بازیگران متعدد منطقه ای و بین المللی بوده است. دراین میان، رژیم صهیونیستی اگرچه در ابتدا با این تصور که این بحران به تضعیف و یا سرنگونی نظام سیاسی سوریه و بالتبع افول محور مقاومت در منطقه منجر می شود، بر فرصت های ناشی از این بحران متمرکز شده بود اما با گذشت زمان، با افزایش جایگاه و نقش مهم محور مقاومت و بویژه ایران در مدیریت این بحران، چالش ها و تهدیدات ناشی از این بحران را موثرتر ادراک نمود. چنانچه دراین زمینه، حضور مستقیم و بی‌واسطۀ جمهوری اسلامی ایران در سوریه و در کنار مرزهای فلسطین اشغالی به یکی از اولویت های تهدید امنیت ملی رژیم صهیونیستی تبدیل شد. در این چارچوب، این مقاله به دنبال پاسخ به این سوال اصلی است که وقوع بحران سوریه وبه دنبال آن حضور جمهوری اسلامی ایران در این کشور، چه تهدیداتی را فراروی رژیم صهیونیستی قرار داده است؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که حضور طولانی‌مدت جمهوری اسلامی ایران در کنار مرزهای فلسطین اشغالی و بویژه گشایش جبهۀ سوم مقاومت در جولان، زمینه بسط نفوذ ژئوپلیتیکی تهران در شامات و افزایش قدرت بازدارندگی ایران در مقابل رژیم صهیونیستی را بوجود آورده و و قدرتِ عمل این رژیم را در زیر منطقۀ شامات محدود می‌سازد. علاوه بر این، حضور مداوم ایران در سوریه، نه تنها زمینه تقویت مناسبات جمهوری اسلامی ایران با جریان های میدانی مقاومت را بوجود آورده بلکه امکان تاثیرگذاری آن بر فلسطینیان آواره ساکن در شامات را فراهم نموده که این مساله می تواند رژیم صهیونیستی را با چالش‌های سیاسی- امنیتی درونی و بیرونی عدیده‌ای مواجه سازد.

چکیده با وقوع انقلاب اسلامی در ایران، اسلام هراسی ابعاد گسترده تری یافته و در قالب "ایران هراسی" نیز درک   می شود. پیش از به کارگیری گستردة پدیدة «اسلام هراسی»، بحث‌های شرق شناسی، به طور کلی، نوعی از اسلام‌هراسی را به گونه‌ای دیگر، مطرح می‌کردند. علاوه بر آن، گرایش‌های بیگانه ترسی  و نژاد‌پرستی‌ در دنیای معاصر به ویژه در اروپا حضور گسترده‌ای داشته‌اند. این مقاله در پی شناخت و معرفی ریشه ها و علل ایران هراسی در اتحادیه اروپا می باشد.به نظر می رسد علاوه بر بیگانه‌هراسی با قدمت طولانی در فرهنگ غربی و ارتباط تنگاتنگی که با مسئله اسلام‌هراسی دارد و همچنان مقدمه و پیش‌شرط موفقیت در ترویج ایران هراسی به شمار می‌رود، یکی دیگراز منابع اصلی تشدید و گسترش ایران هراسی در اروپا ، وجود گروه های ذی نفوذ و لابی اسرائیلی هستند که همواره تلاش نموده اند افکار عمومی و ذهن نخبگان، سیاست مداران و تصمیم گیرندگان غربی رانسبت به ایران تخریب و چهره این کشور را مشوش نشان دهند. به عبارتی می توان تاکید کرد که "ایران هراسی"، اساسا راهبردی است که با هدف جلوگیری از بسط انقلاب اسلامی در جهان اسلام و در بین ملل دیگر طراحی شده است. بدین معنا که در نتیجه هراس از ایران، جامعه جهانی اعم از اروپا و به ویژه مسلمانان نه تنها از انقلاب اسلامی ایران، بلکه از هر انقلابی با نام و عنوان اسلام، هراسان شوند.