ناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی 2322-2573 12 3 2023 10 23 The role of the political underdevelopment of the second Pahlavi regime in the foundation of the Islamic revolution نقش توسعه‌نیافتگی سیاسی رژیم پهلوی دوم در زمینه‌سازی انقلاب اسلامی 187 206 184973 FA نجات محمدی فر گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران Journal Article 2023 08 18 Comprehensive development (economic, political and social development) is the concern of many political leaders of the world; however, in practice, the imbalance between different levels of development not only causes the ineffectiveness of the ruling regime, but also provides grounds for its downfall. On the other hand, the existence of successive political crises such as legitimacy crisis, identity crisis, participation crisis, influence crisis and distribution crisis leads a regime to the abyss of destruction. The second Pahlavi regime was not an exception to this rule in such a way that the imbalance in different levels of development (heterogeneity of development) and the existence of political crises provided the grounds for the victory of the Islamic revolution and the fall of the Pahlavi regime. Based on this, the main goal of the current research is the role of the political underdevelopment of the second Pahlavi regime in the Islamic revolution based on the theories of Lucian Pye and Samuel Huntington. The research method in this descriptive-analytical article and the data collection tool is library and internet. The results of the research show that the political underdevelopment of the Pahlavi regime as a result of the accumulation of legitimacy crisis, identity crisis, participation crisis, influence crisis and distribution crisis and development heterogeneity caused this regime not only did not solve them successfully, but these crises became dense and While making the regime ineffective, it destroyed Iran's modernization capacities and eventually caused the downfall of the Pahlavi regime and the victory of the Islamic Revolution. توسعه همه‌جانبه (توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی) دغدغه بسیاری از رهبران سیاسی جهان است با این حال در عمل عدم توازن بین سطوح مختلف توسعه نه تنها باعث ناکارآمدی رژیم حاکم شده بلکه زمینه‌های سقوط آنرا نیز فراهم می‌کند. از طرف دیگر وجود بحران‌های سیاسی پی‌در‌پی مانند بحران مشروعیت، بحران هویت، بحران مشارکت، بحران نفوذ و بحران توزیع یک رژیم را به ورطه نابودی می‌کشاند. رژیم پهلوی دوم نیز از این قاعده مستثنی نبوده به گونه‌ای که عدم توازن در سطوح مختلف توسعه (ناهمگونی توسعه) و وجود بحران‌های سیاسی، زمینه‌های پیروزی انقلاب اسلامی و سقوط رژیم پهلوی را فراهم ساخت. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر نقش توسعه‌نیافتگی سیاسی رژیم پهلوی دوم در زمینه‌سازی انقلاب اسلامی بر اساس نظریه‌های لوسین‌پای و ساموئل هانتینگتون می‌باشد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی و ابزار گردآوری اطلاعات نیز کتابخانه‌ای و اینترنتی می‌باشد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که توسعه‌نیافتگی سیاسی رژیم پهلوی در نتیجه انباشت بحران مشروعیت، بحران هویت، بحران مشارکت، بحران نفوذ و بحران توزیع و ناهمگونی توسعه باعث شد این رژیم نه تنها با موفقیت آن‌ها را حل نکرد بلکه این بحران‌ها تراکم پیدا کرد و ضمن ناکارآمد کردن رژیم، ظرفیت‌های نوسازی ایران را از بین برد و در نهایت باعث سقوط رژیم پهلوی و پیروزی انقلاب اسلامی گردید. https://www.roir.ir/article_184973_11470d0f2ea914f4cc366f8d673a088d.pdf