ناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی 2322-2573 15 2 2026 07 23 The Foreign Policy Discourse of the Islamic Republic: An Analysis of the Link between Islamic Idealism and Political Realism in the Thought of Imam Khomeini (RA) گفتمان سیاست خارجی جمهوری اسلامی: واکاوی پیوند آرمان‌گرایی اسلامی و واقع‌گرایی سیاسی در اندیشه امام خمینی (ره) 7 19 253678 FA سید محمدرضا موسوی استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Journal Article 2026 08 04 This research, using the approach of "discourse analysis" (Laclau and Mouffe model), examines and reconstructs the structure of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran in the thought of Imam Khomeini (RA). The main issue of this article is to identify the elements, principles, and constructive concepts that articulate the foreign policy discourse of the Islamic Revolution around the axis of "political Islam" as the central signifier. The findings of the research show that foreign policy from the perspective of Imam Khomeini (RA) is based on fundamental principles such as the indissoluble bond of religion and politics, the principle of invitation, the rule of negating the mustache, the rule of renunciation and excommunication, the unity of the Islamic world, the composition of hearts, and the preservation of the interests of the system. The major goals of this discourse include the realization of divine values, the fight against the system of domination, the support of the oppressed and liberation movements, the issuance of the message of the revolution, and the preservation of the independence and security of the Islamic Republic. The article explains that this discourse, while having an idealistic and justice-oriented nature, has the necessary flexibility to face the realities of the international system through the principle of "system interest". Finally, Imam Khomeini's (RA) thought in foreign policy presents a model of "realistic idealism" in which the preservation of the system and the survival of the Islamic state are systematically organized alongside transnational and ideological goals. This qualitative and interpretive research shows that the Imam's (RA) foreign policy discourse is an Islamic, independence-seeking, anti-hegemonic, and at the same time dynamic discourse in managing global interactions. این پژوهش با بهره‌گیری از رهیافت «تحلیل گفتمان»، به بررسی و بازسازی ساختار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در اندیشه امام خمینی(ره) می‌پردازد. مسئله اصلی این مقاله، شناسایی عناصر، اصول و مفاهیم سازنده‌ای است که گفتمان سیاست خارجی انقلاب اسلامی را حول محور «اسلام سیاسی» به مثابه دال مرکزی، مفصل‌بندی می‌کنند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سیاست خارجی از دیدگاه امام خمینی(ره) بر اصولی بنیادین همچون پیوند ناگسستنی دین و سیاست، اصل دعوت، قاعده نفی سبیل، تولی و تبری، وحدت جهان اسلام، تألیف قلوب و حفظ مصلحت نظام استوار است. اهداف کلان این گفتمان شامل تحقق ارزش‌های الهی، مبارزه با نظام سلطه، حمایت از مستضعفان و جنبش‌های آزادی‌بخش، صدور پیام انقلاب و حفظ استقلال و امنیت جمهوری اسلامی است. مقاله تبیین می‌کند که این گفتمان ضمن برخورداری از ماهیتی آرمان‌گرایانه و عدالت‌محور، از انعطاف‌پذیری لازم برای مواجهه با واقعیت‌های نظام بین‌الملل از طریق اصل «مصلحت نظام» برخوردار است. در نهایت، اندیشه امام خمینی(ره) در سیاست خارجی، مدلی از «آرمان‌گرایی واقع‌بینانه» ارائه می‌دهد که در آن، حفظ نظام و بقای دولت اسلامی در کنار اهداف فراملی و ایدئولوژیک، به صورت نظام‌مند سازماندهی شده است. این پژوهش با روش کیفی و تفسیری، نشان می‌دهد که گفتمان سیاست خارجی امام(ره)، گفتمانی اسلامی، استقلال‌طلب، ضدسلطه و در عین حال پویا در مدیریت تعاملات جهانی است. https://www.roir.ir/article_253678_25cd548aecba985c2b6bd450c7e551c9.pdf