ناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران فصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی 2322-2573 4 4 2015 12 22 Imam Khomeini and Dr. Ali Shari`ati`s Role in Revolutionary Mobilization 1357 بررسی نقش تطبیقی امام خمینی و دکتر علی شریعتی در بسیج انقلابی سال 1357 193 208 62880 FA امین نواختی مقدم استادیار و عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تبریز حمید سرمدی دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article In the paper, it has been intended to survey Imam Khomeini and Dr. Ali Shari`ati`s roles in revolutionary mobilization comparatively. Islamic Revolution of the year 1357, called as great miracle of the century, led to appearance of great ideologists in the field of mobilizing of revolution of whom these two persons are clearly appear. On authors` proofs, Imam Khomeini`s role in the field has been rather more extended to that of Ali Shari`ati and, contrary to the claim of some outstanding scholars of the revolution viewing the latter as the main ideologist of revolutionary thought, the former`s role, including all peoples in every class and group has been of no example. It has been shown that Imam`s discourse during the period before revolution and after it, has been dominant; while that of Shari`ati has been limited to<br />academic and enlighenment circles and, therefore, more limited.<br /><br /> هدف از نگارش این پژوهش، بررسی تطبیقی نقش امام خمینی و دکتر علی شریعتی در بسیج انقلابی انقلاب اسلامی می‌باشد. انقلاب 1357 موسوم به «معجزه کبیر قرن» موجب ظهور ایدئولوگ‌های بزرگی در نقش بسیج‌گری انقلاب شد که بی‌تردید نقش این دو شخصیت به وضوح قابل مشاهده است. نگارندگان معتقدند به دلایل عدیده‌ای نقش امام خمینی در فرایند بسیج انقلابی، فراگیرتر از دکتر شریعتی است و برخلاف جمعی از اندیشمندان و محققان برجسته انقلاب که به دکتر شریعتی به‌عنوان رهبر فکری و ایدئولوگ اصلی بسیج‌گری انقلاب نظر دارند، استدلال این پژوهش این است که نقش امام در این خصوص بی‌بدیل بوده، شامل همه اقشار جامعه اعم از توده و روشنفکر می‌شد و گفتمان خمینیسم در روند مبارزات انقلابی و نیز استقرار نظام جمهوری اسلامی گفتمان مسلط بود، ولی بسیج‌گرایی دکتر شریعتی عمدتاً به محافل روشنفکری و آکادمیک محدود می‌شد و حیطه شمول آن محصورتر بود.     https://www.roir.ir/article_62880_6378d514d13cb6e272c6138353cff97f.pdf