ناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122The Main Challenges of the Islamic Revolutionچالش‌های عمده انقلاب اسلامی722104602dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.1.5FAعمادافروغاستاد جامعه شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانJournal Article20200310In this article, we address Islamic Revolution under influence of the dialectical and omnidirectional attitudes and the coexistence of interconnected though different elements and by the centrality of Imam Khomeini’s thought and give its theoretical explanation. Thus, two major challenges identified: the lack of systematic attitudes in government and the lack of jurisprudence management on the one hand and the lack of corresponding expansion in the formal logical order, on the other hand. The central claim of this paper is that formal political formulation at the macro-level does not fit much with the constitutional and administrative principles of the constitution. This disproportion has been attributed specifically to the structure of the Assembly of Experts and to some irregular and sometimes emotional and personal interpretations of the Guardianship of the Islamic Jurist.<strong>DOR:20.1001.1.23222573.1398.8.30.1.5</strong><br />با تاثیر پذیری از نگرش منظومه ای و دیالکتیک و هم وقوعی اتصال در عین تمایز اجزا و با محوریت هستهای اندیشه امام راحل، به تبیین نظری انقلاب اسلامی پرداخته شده و بر این اساس به دو چالش عمده فقدان نگرش منظومهای در اداره کشور و عدم مدیریت فقهی از یک سو و فقدان انبساط متناظر در نظم منطقی ـ رسمی، از سوی دیگر اشاره شده است. ادعای محوری این مقاله آن است که ساخت رسمی سیاسی در سطح کلان مرتبط، تناسب چندانی با اصول مبنایی و مدیریتی قانون اساسی ندارد. این عدم تناسب به طور خاص در ساختار مجلس خبرگان و برخی تفاسیر غیر قاعده مند و بعضاً احساسی و شخصی از ولایت فقیه احصا شده است.https://www.roir.ir/article_104602_88c3e3ae5870d11d5bee8b9deb564ac4.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Elucidating the Strategic Concept of Revolutionary System Theory in the Islamic Republic of Iranتبیین مفهوم راهبردی نظریه نظام انقلابی در جمهوری اسلامی ایران2348104606dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.2.6FAسید جوادامینیاستادیار و عضو هیئت‌علمی گروه مدیریت راهبردی دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران0000-0002-1965-9935محمدمبینیاستادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایرانJournal Article20200310The concept of the revolutionary system is a lasting and innovative turning point in the discourse of the Islamic Revolution in order to consolidate and develop its policies and systems. In the life cycle of revolutions, the factors of inertia and decline of political systems are included: the diminishing of ideals, fundamental and functional values; a kind of return to the former caused by the change in the revolutionary nature of agents; and their submission to confrontation and the pressure of environmental factors which compound by the gradual shift in identity and transformational change over time, because of lack of an element of thoughtful and transformative strategic thinking and leadership. The main purpose of this article is to explain the semantic dimensions of the "revolutionary system", in particular its deterrent and anti-<strong>DOR:20.1001.1.23222573.1398.8.30.2.6</strong><br />مفهوم نظام انقلابی نقطه عطفی ماندگار و نوآورانه در گفتمان انقلاب اسلامی به منظور تحکیم و بالندگی سیاست‌‌ها و نظامات در پیش برندگی آن بهشمار میآید. در چرخه حیات انقلاب‌‌ها، عامل اینرسی و افول نظام-های سیاسی، کم‌‌رنگ شدن آرمان‌‌ها، ارزش‌‌های بنیادین و کارکردی، نوعی بازگشت به قبلِ ناشی از تغییر ماهیت انقلابیگری کارگزاران و تسلیم‌‌پذیری در مواجه با فشار عوامل محیطی را در پی دارد که با فقدان عنصر تفکر راهبردی و رهبری بصیر و تحول‌‌آفرین، درگذر زمان به صورت تدریجی این تغییر هویتی و استحاله‌‌ای اتفاق می‌‌افتد. هدف اصلی در این مقاله تبیین ابعاد معنایی «نظام انقلابی»، به‌‌ویژه کارکرد بازدارنده و ضد ترمیدوری آن در مواجه با نظریه‌‌های رقیب است. این تحقیق از نوع کیفی - نظریه داده بنیاد و با ماهیت اکتشافی – بنیادی است.گردآوری دادهها با ابزار مصاحبه‌‌های عمیق و تشکیل گروه‌های کانونی با خبرگان انجام گردید و درنهایت دادهها به کمک راهبرد نظریه داده بنیاد و با رویکرد ساخت‌گرا، کدگذاری و تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج حاکی است مبانی فلسفی و مؤلفه‌‌های پایه نظریه نظام انقلابی جمهوری اسلامی ایران با سایر نظام-های سیاسی دنیا تفاوت بنیادین دارد؛https://www.roir.ir/article_104606_c71edaf60b4d24a2eb5b9f2c63074f3f.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Islamic Republic of Iran and Religious Branding; Anti-System Revolutionary Acts in the International Systemجمهوری اسلامی ایران و برندینگ دینی؛ انقلابیگری ضد سیستمی در نظام بین الملل4965104608dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.3.7FAآرشبیداله خانیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد.یاسرکهرازهاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایرانJournal Article20200310Today, the branding of a country and issuing a positive or negative portrayal of it is based on the various components of its software and hardware power. Nowadays, different nations in the world are branding themselves and portray it based on different components such as economics, culture, politics, governance, tourism, and so on. Now the question is that whether religion can really be the branding of a nation to represent and present itself in the world? Can the branding of religion be a positive and decisive element in raising a country and enhancing its soft power and subsequently spreading a positive image of it? The Islamic Republic of Iran seems to have been able to expand its areas of influence and power by branding religion, though this power has been influenced by the interests of powerful Western countries in times of anti-system and in opposition to the structure of the international system. The dual standards and norms of the international system have not recognized the religious branding of a nation and its legitimate interests because it is primarily concerned with religion and its use as a basis for influence and increasing power in conflict with the norms and interests of the great Western powers and their allies. The present article emphasizes that the Islamic Republic of Iran has been able to portray and present itself in the world with a religious brand, even though this portrayal was at times based on opposition to the international system.<strong>DOR:20.1001.1.23222573.1398.8.30.3.7</strong><br /> امروزه برند شدن یک کشور و تصویر سازی مثبت و منفی از آن مبتنی است بر مولفههای مختلف قدرت نرم افزاری و سخت افزاری آن کشور. ملتهای مختلف در دنیای امروز برندینگ و تصویر خود را بر مبنای مولفههای متفاوت مانند اقتصاد، فرهنگ، سیاست، حکومتداری، توریست و .... ارائه میدهند. حال سوال این است که اصولاٌ آیا دین میتواند برندینگ یک ملت برای نمایش و ارائه خودش در دنیا باشد؟ آیا برندینگ دین میتواند عنصری مثبت و تعیین کننده برای مطرح شدن یک کشور و افزایش قدرت نرم آن و متعاقباً گسترش تصویر سازی مثبت از آن کشور باشد؟ به نظر میرسد جمهوری اسلامی ایران با برندینگ دین توانسته است حوزههای نفوذ و قدرت خود را گسترش دهد هر چند این قدرت در مواقعی ضد سیستمی و در تضاد با ساختار نظام بین المللی متاثر از منافع کشورهای قدرتمند غربی بوده است. استانداردهای و هنجارهای دوگانه سیستم بین المللی، برندینگ دینی یک ملت و منافع موجه آن را به رسمیت نشناخته است به این دلیل که اصولاٌ دین و استفاده از آن به عنوان مبنای نفوذ و افزایش قدرت بر مبنای تضاد با هنجارها و منافع قدرتهای بزرگ غربی و متحدانشان است. مقاله حاضر به این امر تاکید میکند که جمهوری اسلامی ایران توانسته است با برندی دینی به تصویر سازی و ارائه خود در دنیا روی بیاورد، هر چند این تصویر سازی در مواقعی مبتنی بوده است بر ضدیت با سیستم بین الملل.https://www.roir.ir/article_104608_5dd672ecb258b4b202d3d73e851b1324.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Reviewing of Cultural Barriers to the Development of Humanities in Iran Using the Statements of the Supreme Leaderبررسی موانع فرهنگی توسعه علوم انسانی در ایران با بهره گیری از بیانات مقام معظم رهبری6787109527dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.4.8FAلیلاسنگیاستادیار سازمان جهاد دانشگاهی تهران، تهران، ایرانJournal Article20200627Different societies need to provide growth and development in order to be on the path of improving their social and economic conditions and one of the factors influencing the growth and development of any society in the transformation of scientific structures of the country and the expansion of knowledge especially in the Humanities field. The Islamic Republic of Iran is no exception. Finding cultural barriers to the development of the humanities in Iran requires careful analysis of the cultural characteristics of our country. The question is, what role do cultural factors play in the underdeveloped humanities in Iran? The hypothesis is that: The culture of self-expression, individualism, and the importance of university degrees for social prestige and economic standing are among the most important cultural barriers to Iranian scientific development. We need to use an appropriate theoretical framework to explain the scientific development and the obstacles to achieving it. The neo-structuralism framework is used for analyzing in this article.جوامع مختلف برای قرار گرفتن در مسیر بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی خود نیازمند فراهم نمودن زمینههای رشد و توسعه هستند و یکی از عوامل موثر بر رشد و توسعه هر جامعهای تحول در ساختارهای علمی کشور و گسترش دانش به ویژه در حوزه علوم انسانی است. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. یافتن موانع فرهنگی توسعه علوم انسانی در ایران نیازمند واکاوی دقیق ویژگیهای فرهنگی کشورمان است. سئوال این است که عوامل فرهنگی چه نقشی در توسعه نیافتگی علوم انسانی در ایران دارند؟ فرضیه عبارت است از این که: فرهنگ خودنمایی، فردگرایی و اهمیت مدرک برای کسب پرستیژ اجتماعی و موقعیت اقتصادی از مهمترین موانع فرهنگی توسعه علمی ایران در حوزه علوم انسانی است. برای تبیین توسعه علمی و نیز موانع رسیدن به آن نیازمند بهرهگیری از یک چارچوب نظری مناسب هستیم. چارچوب نونهادگرایی برای تحلیل این مقاله مورد استفاده قرار گرفته است.https://www.roir.ir/article_109527_6e3c7b6815f062c4cf1f102f0cd45e61.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122A Comparative Study of the Place of Consultation
In Theories of Religious and Consultative Democracyبررسـی مقایسـه‌ای جـایگاه مشـورت در نظریـّه‌هـای مـردم سـالاری دینـی و دمـوکراسـی مشـورتـی89109104611dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.5.9FAعلیشیرازیاستادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.Journal Article20200310Consultation as one of the social and political concepts of the Qur'an and of the prophetic traditions has strengthened the religious democracy. On the other hand, it is also an intrinsic component of the theory of deliberative democracy. Thus, a brief examination of the concept in both theories can reveal the nature of these theories and the mechanism of their governance. At the same time, the concept of consultation, although common in both theories, exists on the ontological, epistemological, and anthropological grounds, and there are substantial differences between them that can be attributed to being monotheistic and humanistic. The present study has attempted to briefly explain the aforementioned distinctions and the two theories from the perspective of the scholars in this field and explain the place of consultation in each of them. At the end a table of similarities and differences in the concept of deliberation is presented in the two theories of religious democracy and deliberative democracyمشورت به عنوان یکی از مفاهیم سیاسی اجتماعی قرآن و از سنت‌های نبوی، مقوّم نظریه مردم سالاری‌دینی است. از سوی دیگر، جزء ذاتی و از ارکان هستی بخش نظریه دموکراسی مشورتی نیز بهشمار میآید. از این‌رو بررسی کم و کیف این مفهوم در هر دو نظریه میتواند ماهیت این نظریه‌ها و سازوکار اداره جامعه توسط آنها را آشکارتر سازد. درعین‌حال مفهوم مشورت اگرچه در هر دو نظریه مشترک است، اما از منظر هستی شناختی، معرفت شناختی و انسان شناختی، تفاوت‌هایی ماهوی میان آنها وجود دارد که خاستگاه این تفاوت را می‌توان توحیدی بودن یکی و اومانیستی بودن دیگری دانست. پژوهش حاضر کوشیده است به اختصار، تمایزات یادشده و اشتراکات دو نظریه را از منظر اندیشمندان مطرح در این حوزه تشریح و جایگاه مشورت در هر یک از آنها را تبیین نماید. در پایانْ جدولی از شباهت‌ها و تفاوت‌های مفهوم مشورت در دو نظریه مردم سالاری دینی و دموکراسی مشورتی ارائه گردیده است. https://www.roir.ir/article_104611_f69e1c25bd59a881c4eece81cf361768.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Clarification of Cyberspace Policymaking in the Islamic Republic of Iran
(Requirements and modifications, within the scope of the
objectives in the upstream documents)تبیین سیاست گذاری فضای مجازی در جمهوری اسلامی ایران (الزامات و اصلاح، در چارچوب اهداف مورد نظر در اسناد بالادستی)111132104612dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.6.0FAمحمد مهدیفرهنگیدانشجوی دکترای تخصصی رشته سیاستگذاری‌عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایرانسعیدمیرترابیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.علیرضاگلشنیدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایرانJournal Article20200310This article addresses the main question of how cyberspace policymaking in Iran can be modified in order to achieve the desired goals in the country's upstream documents. So, the intention is to analyze cyberspace policymaking in the Islamic Republic of Iran. The study suggests that the major policy-making in this regard is both positive and negative. In the meantime, negative policies with mechanisms such as, deterrent planning in the field of legislation, clearing of virtual space (including blocking and filtering) and positive policies with mechanisms such as production and content management, increased Media literacy and immunization based on localization have been implemented in the country. However, the desperate failure of building a National Information Network as the communication infrastructure of the country's cyberspace, the failure to produce appropriate internal content and the increase of media literacy in the country which are all mechanisms for implementing positive policymaking in the country, in addition to the inadequacy of the rules set out in the field of cyberspace and the failure of the filtering project due to the inefficiency of blocking and filtering tools, we witness an inefficiency in policy making and the lack of strategic, principled and technical planning and management. There is a need for a long-term control of cyber space in the country and to reform the cyber space policy in IRA on the way to achieving most of the goals outlined in the country's upstream documents; this requires changing the existing balance from a negative and a directive perspective to a positive and bottom-up perspective.نوشتار حاضر با طرح این سوال اصلی که سیاست گذاری فضای مجازی در ایران را چگونه می‌توان در مسیر تحقق بیشتر اهداف مورد نظر در اسناد بالادستی کشور، اصلاح کرد؟ در صدد واکاوی سیاست گذاری فضای مجازی در جمهوری اسلامی ایران بر آمده است. بررسی حاکی از آن است، سیاست گذاریهای کلان صورت گرفته در این خصوص، هم ماهیت سلبی داشته و هم ایجابی. در این میان، سیاست گذاریهای سلبی با سازوکارهایی چون، برنامه‌ریزی بازدارنده در حوزه قانون گذاری، پالایش فضای مجازی (مشتمل بر مسدودسازی و فیلترینگ) و سیاست گذاریهای ایجابی با سازوکارهایی از قبیل، تولید و مدیریت محتوا، افزایش سواد رسانه‌ای و امن سازی فضای مجازی مبتنی بر بومی سازی در کشور اجرایی شدهاند. امّا با این وجود، محقق نشدن مطلوب «شبکه ملی اطلاعات» به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی کشور، عدم توفیق در تولید محتوای مناسب<strong> د</strong>اخلی و افزایش سواد رسانه‌ای در کشور که همگی از سازوکارهای اعمال سیاست گذاریهای ایجابی در کشور می‌باشند، در کنار عدم جامعیت و نقصان قوانین طرح‌ریزی شده در حوزه فضای مجازی و شکست پروژه فیلترینگ به سبب ناکارآمدی ابزارهای مسدودسازی و فیلترینگ، حکایت از ناکارآمدی سیاست گذاری‌ها و عدم وجود برنامه‌ای راهبردی، اصولی و فنی در مدیریت و کنترل درازمدت فضای مجازی در کشور دارد و ضرورت اصلاح سیاست گذاری فضای مجازی در ایران در مسیر تحقق بیشتر اهداف مورد نظر در اسناد بالادستی کشور را به تصویر می‌کشد که این امر نیازمند تغییر موازنه موجود از نگاه سلبی و بالا به پایین به نگاه ایجابی و پایین به بالاست.https://www.roir.ir/article_104612_7a6dadb50ae298d3c0212b56eb599ddd.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122The Rule of Obligation to Uphold the System
and Sanctity of Not Disrupting It
Its Relative with Imam Khomeini's Movementقاعده وجوب حفظ نظام و حرمت اخلال در آن در نسبت با نهضت امام خمینی(ره)133151104613dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.7.1FAعبدالرضامحمدحسینزادهدانشیار دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران.Journal Article20200310The path of the Islamic Movement of Iran, led by Imam Khomeini sometimes had become so complicated that understanding its leadership move - especially at the motivational stage - is not for everyone in complete line with the requirements of Islamic Shari'ah and raises questions in this regard in his mine. One of the important questions that this research seeks to answer in a descriptive-analytical way is how this boom uprising was led by Imam Khomeini - who needed to disrupt the existing order in royal authority - with the requirements of "rule of the necessity of preserving the system and not its disruption” is consistent. In response, it can be said that, at the beginning of the movement, the leadership was committed to adherence to the aforementioned rule and by accepting the primacy and rule of its provisions over other religious duties, in a way that would not entail disruption to people's livelihoods, but the widespread corruption of the royal government was such that it was made clear that the saint was not at all satisfied with it, and that the rule would be eliminated. It was people's livelihoods that, in turn, called for a correction to keep the social order from collapsing. مسیر نهضت اسلامی ایران به رهبری امام‌خمینی، گاه آنچنان پیچیده می‌گردد که درک تطابق حرکت راهبری آن – به ویژه در مرحله انگیزه‌ها - با متقضیات شریعت اسلامی برای همگان میسور نمی‌باشد و موجب طرح پرسش‌هایی در این خصوص می‌گردد. یکی از پرسش‌های مهم که این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی در صدد پاسخ بدان میباشد، این است که چگونه این قیام توفنده به رهبری امام خمینی(ره) – که ملازم اختلال در نظم موجود در حاکمیت شاهی بود - با مقتضیات «قاعده وجوب حفظ نظام و حرمت اخلال در آن» سازگار است. در پاسخ می‌توان چنین گفت: رهبری در ابتدای نهضت با تعهّد به مقتضای قاعده مذکور و با پذیرش تقدّم و حاکمیّت مفاد آن بر سایر تکالیف شرعی، به گونه‌ای راهبری می‌نمودند که ملازم اختلال در نظام معاش و معیشت مردم نگردد، لیکن فساد مطلق و گسترده حکومت شاهی آنچنان بود که مسلّم می‌نمود که شارع مقدّس به هیچ وجه راضی به هماهنگی با آن نیست، و موضوع این قاعده منتفی می‌گردد، بلکه اینگونه فساد به معنای اضمحلال و خلل در ارکان نظام و وجود بحران در نظام معیشت مردم بود که به نوبه خود به حکم همین قاعده ایجاد حرکت اصلاحی برای حفظ نظام جامعه از فروپاشی را اقتضا می‌نمود.https://www.roir.ir/article_104613_86ccdafe8ec0c54609e122e4eb024574.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Reflection on Science and Technology Events
in Iran During the Last Two Centuries
(Before and after the Islamic Revolution)تأملی بر رویدادهای علم و فنّاوری در ایران طی 200 سال اخیر (پیش از انقلاب اسلامی و پس از آن)153179104614dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.8.2FAغلامعلیمنتظردکترای تخصصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.اسماعیلکلانتریدانشجوی دکترا دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20200310Historical evidence proposes that in Iran, attention to science and technology for the development of the country began some 200 years ago. This article studies and reviews historical documents and resources and go through the most important government actions in the fields of public education, higher education, research and technology, and their criticism in three historical Qajar periods (since the time of Abbas Mirza chancellorship), Pahlavi and the Islamic Republic. Establishment of new schools instead of old ones, adoption of the law requiring public education, establishment of universities, rapid growth in literacy, quantitative and qualitative growth of higher education, increasing the number of scientific publications and technological development in strategic areas such as Missile technology and nuclear technology have been the most important policy events in the field of science and technology in Iran for the last two centuries. Also, dependency on foreign countries, especially during the Qajar and Pahlavi era, bureaucratic dominance in the field of science and technology and international sanctions are the most important policy issues in the field of science and technology that the country has been faced. However, since the victory of the Islamic Revolution and despite external obstacles, especially imposed war and international sanctions, widespread achievements have been made in the field of science and technology.شواهد تاریخی گویای این است که در ایران توجه به علم و فنّاوری برای توسعۀ کشور از حدود 200 سال پیش و از اوایل سده سیزدهم خورشیدی آغاز شده است. در این مقاله با مطالعه و بررسی اسناد و منابع تاریخی، به مرور مهمترین اقدامهای دولت در حوزههای آموزش عمومی، آموزش عالی، پژوهش و فنّاوری و نقد آنها در سه دوره تاریخی قاجار (از زمان صدارت عباس میرزا)، پهلوی و جمهوری اسلامی پرداخته میشود. شکلگیری مدارس جدید به جای مکتبخانهها، تصویب قانون الزامی شدن آموزش عمومی، تأسیس دانشگاهها، رشد جهشی میزان باسوادی، رشد کمّی و کیفی آموزش عالی، افزایش میزان انتشارات علمی و توسعه فنّاوری در حوزههای راهبردی مانند فنّاوری موشکی و فنّاوری هستهای مهمترین رویدادهای سیاستی حوزه علم و فنّاوری طی دو سده اخیر در ایران است. همچنین وابستگی به کشورهای خارجی به ویژه در دوران قاجار و پهلوی، تسلط دیوانسالاری در حوزه علم و فنّاوری و تحریمهای بین المللی مهمترین مسائل سیاستی در حوزه علم و فنّاوری است که کشور با آن روبرو بوده است. با این حال، پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به رغم وجود موانع خارجی به ویژه جنگ تحمیلی و تحریمهای بین المللی، دستاوردهای گستردهای در حوزه علم و فنّاوری کسب شده است.https://www.roir.ir/article_104614_f6169884c5cf16597379875080f0a6ed.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Self-Esteem in the Oral History of the Iranian Studies Foundation; A critical look at the Pahlavi government and the Causes for its fallخود مشت‌‌مالی در تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران؛ نگاهی انتقادی به حکومت پهلوی و دلایل سقوط آن181208104616dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.9.3FAاصغرمنتظرالقائماستاد گروه تاریخ دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانابوالفضلاسکندری فاروجیدانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی ایران، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.علی اکبرکجبافاستاد گروه تاریخ دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانهادیوکیلیدانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20200310The collapse of the Pahlavi regime in the wake of the Islamic Revolution in the late decades of the twentieth century is one of the most significant events in contemporary Iranian and world history. From the earliest days, the Islamic Revolution has attracted the attention of many analysts in the fields of politics, economics, sociology, and psychology, and even historiography has not been deprived from portion. <br />As the Pahlavi regime collapsed, emerged an open space and new issues for historians and the desire of some actors and witnesses to record their data provided an impetus for historians and institutions to analyze and examine the Islamic Revolution based on oral history. Many scholars outside of Iran and many years later inside Iran sought to collect memories of Pahlavi-era personalities and revolutionary activists. Therefore, different historical works with different attitudes emerged at home and abroad. <br />One of the centers for designing and implementing the Oral History Program is the Foundation for Iranian Studies. After the Islamic Revolution, the financial support of the Pahlavi dynasty, the technical assistance of Western universities and, most importantly, the easy access to the Pahlavi era's men, led the Foundation to work on collecting oral history of the Pahlavi era. This article attempts to critically analyze its structural, content, and theoretical analysis based on the Foundation's oral history texts, and in the context of the texts, another account of the reasons for the fall of the Pahlavi government and the victory of the Islamic Revolution in Pahlavi era brokers.سقوط حکومت پهلوی درپی انقلاب اسلامی ایران در دهه‌های پایانی قرن بیستم از مهمترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران و جهان است. انقلاب اسلامی از همان روزهای آغازین موردتوجه بسیاری از تحلیل‌گران حوزههای سیاسی، اقتصادی، جامعه شناسی و روانشناسی بوده و حتی تاریخ‌نگاری نیز از این رویداد بی‌نصیب نماند.<br /> پیدایش فضای آزاد و طرح موضوعات جدید برای مورخان در اثر سقوط حکومت پهلوی و میل برخی از بازیگران و شاهدان در این رویداد برای ثبت و ضبط داده‌های خود، انگیزه‌ای در مورخان و مؤسسات برای تحلیل و بررسی انقلاب اسلامی با تکیه بر تاریخ شفاهی بوجود آورد. پژوهشگاه‌های بسیاری در بیرون از مرزهای ایران و سال‌ها بعد در داخل ایران برای گردآوری خاطرات شخصیت‌های عصر پهلوی و فعالان انقلابی همت گماردند. بدین‌روی آثار تاریخی متفاوتی با نگرش‌های مختلفی در داخل و خارج از کشور پدید آمد.<br /> یکی از این مراکز طراح و مجری برنامه تاریخ شفاهی، بنیاد مطالعات ایران است. پس از انقلاب اسلامی وجود حمایت‌های مالی خاندان پهلوی، کمک‌های فنی دانشگاه‌های غربی و از همه مهم‌تر دسترسی آسان به رجال عصر پهلوی بنیاد را برآن داشت که در زمینه گردآوری تاریخ شفاهی عصر پهلوی تلاش نمایند. این مقاله می‌کوشد به روش تاریخی - تحلیلی با تکیه بر متون تاریخ شفاهی بنیاد، به نقد و بررسی و تحلیل ساختاری، محتوایی و تئوریک آن بپردازد و در فحوای متون، روایت دیگری از دلایل سقوط حکومت پهلوی و پیروزی انقلاب اسلامی در خاطرات کارگزاران عصر پهلوی بجوید.https://www.roir.ir/article_104616_728380016709439ffcd3ffd03be3ca84.pdfناشر: انجمن علمی انقلاب اسلامی ایرانفصلنامه علمی پژوهش‌های انقلاب اسلامی2322-25738320191122Essential Factors of Legitimacy in Guardianship of the Islamic Jurist from Imam Khomeini's Perspectiveعوامل مؤثر در مشروعیت حکومت ولایت فقیه از منظر امام خمینی209233104618dor:20.1001.1.23222573.1398.8.30.10.4FAمیلادموحدیاندانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایراناصغرافتخاریاستاد علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایرانJournal Article20200310The debate over the factors affecting the legitimacy of the Guardianship of the Islamic Jurist or jurisprudential government has become more and more prevalent in the country's scientific community after the Islamic Revolution, and various scholars have attempted to respond to it from different perspectives. It may be argued that most scholars' efforts in this regard have been to understand Imam Khomeini's view about this matter, since it is very valuable to understand his view of the factors influencing the legitimacy of the jurisprudential government as he himself founded it. By examining the literature on this subject, the author found that some scholars in the field who attempted to explain the Imam's point of view on the subject had encountered a problem, namely that they had chosen the wrong method. In this way, they have proven the mainstream theories of legitimacy by different arguments, and then, by using some of the same statements of Imam, tried say that he had the same opinion. <br />Therefore, in this research, it is attempted by modifying the method and providing an alternative one, to present a relatively comprehensive pattern of sub-questions related to the issue, then by designing the legitimacy process of Imam Khomeini's jurist government to answer the main research question that is “What are the effective factors in the legitimacy of the rule of the jurisprudent from Imam Khomeini's point of view?” The author's method for analyzing the Imam's statements and finding answers to the sub-questions has been the content analysis method. The results indicate that Imam Khomeini considered the legitimacy of the righteous jurisprudence to be based on two factors: divine appointment at the potential stage and popular victory at the defacto stage. Thus, one of the innovations of the research is to provide an alternative way to understand the political thought of the Imam regarding the legitimacy of the jurisprudential government.بحث پیرامون عوامل مؤثر در مشروعیت حکومت ولایت فقیه، پس از انقلاب اسلامی بیش از پیش در جامعه علمی کشور مطرح شد و پژوهشگران مختلفی تلاش کردند از نظرگاه‌‌های متفاوت بدان پاسخ دهند. شاید بتوان گفت بیشترین تلاش محققان در این زمینه فهم دیدگاه امام خمینی(ره) نسبت بدین موضوع بوده است چراکه فهم نظر ایشان نسبت به عوامل مؤثر در مشروعیت حکومت ولایت فقیه که خود مؤسس آن بوده است، بسیار ارزشمند میباشد. نگارنده با بررسی آثار موجود در این باب، متوجه آن شد که برخی از پژوهشگران این حوزه که سعی در تبیین دیدگاه امام در موضوع تحقیق داشته‌‌اند، دچار یک اشکال شدهاند و آن عبارت است از اینکه روش نادرستی را انتخاب کردهاند؛ بدین صورت که ابتدا یکی از نظریات مرسوم در باب مشروعیت را با ادله مختلف اثبات کرده و سپس سعی کردهاند با استفاده از برخی بیانات همسوی امام، به این نتیجه برسند که نظر ایشان نیز همان است. بنابراین در این تحقیق تلاش بر این بوده تا با اصلاح روش و ارائه یک روش جایگزین ابتدا الگوی نسبتا جامع از سؤالات فرعی مرتبط با موضوع ارائه داده شود و سپس با طراحی فرآیند مشروعیت حکومت ولایت فقیه از دیدگاه امام خمینی، به پاسخ سؤال اصلی تحقیق که عبارت است از «عوامل مؤثر در مشروعیت حکومت ولایت فقیه از منظر امام خمینی، چیست؟»، برسیم. روش نگارنده برای تحلیل بیانات امام و یافتن پاسخ سؤالات فرعی، روش تحلیل محتوا بوده است. نتیجه تحقیق حاکی از آن است که امام خمینی، مشروعیت حکومت فقیه عادل را در گرو دو عامل می‌‌دانستند؛ انتصاب الهی در مرحله ولایت بالقوه و نصرت مردمی در مرحله ولایت بالفعل. بنابراین نوآوری تحقیق یکی در روش آن است که به ارائه روش جایگزین برای فهم اندیشه سیاسی امام در باب مشروعیت حکومت ولایت فقیه پرداخته و دیگری در نتیجه‌‌گیری است که به دوگانه‌‌ای غیر https://www.roir.ir/article_104618_90d602b3c6ec06eda12e485e109415fe.pdf