آثار و نقش الیتیسم در توسعه سیاسی و اقتصادی در کشور در عصر پهلوی دوم

نویسندگان

1 دکتری تخصصی علوم سیاسی ، گرایش مسائل ایران، واحد علوم و تحقیقات تهران

2 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور ، استان البرز، ایران

چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی فهم نخبگان و استعدادهای برتر از جایگاه خود در نظام اجتماعی ایران است؛.تحقیق حاضر که به روش کتابخانه‌ای انجام گرفته، مشتمل بر دو بخش است این تحقیق به مبانی تئوریک نخبه گرایی، به جامعه شناسی طبقات اجتماعی از دیدگاه مارکس. همچنین الیتیسم، پلورالیسم و نقد دموکراسی و همچنین تبیین مناسبات قدرت در جامعه ایران در دوران قاجار و پهلوی می پردازد که به تفکیک در مورد دوران قاجار، سلطنت رضاشاه و سلطنت محمد رضا شاه بحث می گردد. نتایج تحقیق نشان می دهد که صورت بندی مفهوم دموکراسی در غرب در قالب "پلورالیسم الیتیستی" یا "پلورالیسم نخبگان" برخاسته از تحول ساختار کاپیتالیستی است. زیرا ویژگی های اساسی سرمایه داری قرن بیستم را بدون تردید باید در سلطه اقتصادی بنگاههای بزرگ و افول سرمایه داری رقابتی جستجو کرد. شاه که در مرکز مدار الیتیسم قرار داشت همچنین شاه می توانست نخبگان غیر حاکم از طبقات پایین را وارد مدار الیتیسم کند. ساختار نخبه گرایی در دوره پهلوی هم دارای ویژگی هایی چون شاه مداری، اشراف سالاری به جای شایسته سالاری، کنترل مشارکت سیاسی و موازنه قوا میان نخبگان بود

عنوان مقاله [English]

The effects and role of elitism in the political and economic development of the country in the second Pahlavi era

نویسندگان [English]

  • saeed jahangiri 1
  • naser garusi 2
1 Ph.D in political science , Iran's affairs, Science and Research Branch of Tehran
2 aculty Member of Payame Noor University, Alborz Province, Iran
چکیده [English]

The aim of this study is to investigate the understanding of elites and top talents from their position in the Iranian social system. The present study, which has been done by the library method, consists of two parts. This study is based on the theoretical foundations of elitism, sociology of social classes from Marx . It also deals with elitism, pluralism and the critique of democracy, as well as explaining the relations of power in Iranian society during the Qajar and Pahlavi eras, which discuss the Qajar period, the reign of Reza Shah and the reign of Mohammad Reza Shah separately. The results show that the formulation of the concept of democracy in the West in the form of "elitist pluralism" or "elite pluralism" arises from the evolution of capitalist structure. Because the basic features of twentieth-century capitalism must undoubtedly be sought in the economic domination of large enterprises and the decline of competitive capitalism. The Shah, who was at the center of the orbit of the elitism, could also bring the non-ruling elites from the lower classes into the orbit of the elitism. The structure of elitism in the Pahlavi period also had characteristics such as monarchy, aristocracy instead of meritocracy, control of political participation and balance of power among the elites.