چگونگی تحقق گفتمان مردم سالاری دینی در جمهوری اسلامی ایران و تاثیر آن بر توسعه سیاسی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 سازمان مرکزی

3 دکتری علوم سیاسی، استادیار دانشگاه پیام نور، تهران،ایران

چکیده

مسئله: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و در سایه تعالیم تشیع و تحت رهنمودهای امام خمینی تلاش در جهت تحقق مردم سالاری آغاز گشت و بر همین اساس ضرورت طرح نظریه برای رهنمونی درکنش سیاسی مطرح گردید وتلاش­های متعددی در خصوص بررسی چیستی و چگونگی مردم  سالاری دینی صورت گرفت. اما همچنان  بسیاری از ابعاد این  مسئله مبهم و نیازمند تحقیق و پژوهش است. در این میان مهمترین  بعد بحث ارتباط مردم سالاری با بومی سازی و اقتضائات زیست محیطی است.  هدف: هدف از این  پژوهش نسبت سنجی میان تحقق گفتمان بومی مردم سالاری دینی و تاثیر آن بر توسعه سیاسی در نظام جمهوری اسلامی ایران است. برهمین مبنا نیز اینکه گفتمان مردم سالاری دینی چه شاخصه­های متمایزی از جمهوریت در مفهوم کلاسیک خود دارد که توانسته است در فرهنگ سیاسی ما استیلا یابد مورد تحلیل قرار خواهد گرفت. سوال:  با توجه  به  نقش محتوایی دین در گفتمان مردم  سالاری دینی از منظر امام خمینی، ارتباط آن با توسعه و رشد سیاسی چگونه می­تواند مورد  تبیین و بررسی قرار گیرد؟  روش: روش این پژوهش از نوع تحلیلی - تبیینی است و در گروه پژوهشهای نظری راهنمای عمل قرار می­گیرد. یافته­ها: با توجه  به  اینکه توسعه اسلامی به معنای توسعه انسان و رسیدن به مقام و منزلت انسان کامل و بهبود محیط مادی و فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به مثابه مفهومی فراگیر بوده و ابعاد اخلاقی، معنوی و مادی را در بر می­گیرد. از این رو، در گفتمان مردم  سالاری دینی، توسعه، فعالیتی هدفمند و ارزش محور و دینی -  انسانی تلقی می­شود که هدف از آن، افزایش آسایش و آرامش انسان در تمامی ابعاد وجودی است لذا چنین گفتمانی می­تواند زمینه­ساز توسعه سیاسی در تمام ابعادش گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Fulfillment of the Religious Democracy Discourse in the Islamic Republic of Iran and its Impact on Iran's Political Development

نویسندگان [English]

  • Amirali ketabi 1
  • davoud sabzi 2
  • alireza shekhmohammadi 3
1 University of Tehran
2 sazman
3 دکتری علوم سیاسی، استادیار دانشگاه پیام نور، تهران،ایران
چکیده [English]

With the dawn of the Islamic Revolution of Iran and in the light of the teachings of Shiism and under the guidance of Imam Khomeini, an attempt was made to achieve democracy, and on this basis, it became a necessity to propose the theory for a policy orientation and several attempts were made to examine what democracy was. But many aspects of this issue are still ambiguous and require research. In the interim, the most important aspect of the debate is determining the relationship between democracy and indigenization and environmental requirements. The purpose of this research is to assess the relationship between the realization of the indigenous discourse of religious democracy and its impact on political development in the Islamic Republic of Iran. On the basis of this, it will be discussed that what differences the religious discourse has had distinctively from republicanism in its classical sense, which has been able to dominate our political culture. Because of the substantial role of religion in the discourse of religious democracy from the perspective of Imam Khomeini, how can its role to the development and political development be analyzed? The method of this research is analytical-explanatory. Considering that Islamic development means development of mankind and the achievement of the full human capabilities and improvement of the material and cultural, social and political environment as a universal concept and incorporating ethical, spiritual and material dimensions, hence, in religious democracy discourse, development is considered to be a purpose-oriented, value-based, and religious-humanitarian activity whose purpose is to increase the comfort and tranquility of human beings in all aspects of existence, so such a discourse can be the basis for political development in all its dimensions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Religious Democracy
  • Discourse
  • Republicanism
  • Islamism
  • Political Development