الکاک، پیت و می، مارگارت و راولینگسون، کارن. (۱۳۹۱). کتاب مرجع سیاستگذاری اجتماعی (جلد اول؛ ترجمه علی اکبر تاجمزینانی و محسن قاسمی). تهران: ناشر دانشگاه امام صادق(ع). ص ۷۸.
بیآزار شیرازی، عبدالکریم. (۱۳۶۳). رساله نوین امام خمینی (ره) (صص ۴۴-۶۰). تهران: موسسه انجام.
جعفری صمیمی، احمد و زرین اقبال، حسن و زیبایی، محمدرضا و درخشانی درآیی، کاوه. (۱۳۹۵). بررسی تطبیقی اقتصاد بخش عمومی در الگوی اقتصادی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و دولت های رفاه. فصلنامه پژوهشهای اقتصادی، ۱۶(۱)، ۵۰.
رفیعی، حسن. (۱۳۷۹). دیدمانهای رفاه اجتماعی. فصلنامه تامین اجتماعی، ۲(۵)، ۴۱۸.
زاهدی اصل، محمد. (۱۳۸۱). مبانی رفاه اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.
فیتز پتریک، تونی. (۱۳۸۱). نظریه رفاه: سیاست اجتماعی چیست؟ (ترجمه هرمز همایون پور). تهران: انتشارات موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی. ص ۱۶۲.
کلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق. (1407 ق). الکافی (علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، ویرایشگران) (چاپ چهارم، ج 2، ص 307). دار الکتب الاسلامیه.
ماکارو، دیوید. (۱۳۷۸). رفاه اجتماعی (ساختار و عملکرد) (ترجمه محمدتقی جغتایی و فریده همتی). تهران: انتشارات دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. ص 10.
احسانی کلخوران، رقیه و همکاران. (۱۴۰۰). بررسی تطبیقی تأثیر سیاستهای رفاه اجتماعی بر محرومیت اجتماعی زنان در ایران. علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی، 15(1)، ۴۲-۶۸.
باوندپور، علیرضا، غلامی، حسین ، دعاگویان، داودت( 1402) تحلیل جایگاه دولت رفاه ایران در پارادایمهای رفاهی با تاکید بر موازین حقوقی و گزارش لگاتوم 2021 (از نظریه تا عمل)، پژوهش های نوین حقوق اداری، شماره 14 ، صص13 تا 44
برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۶-۱۴۰۰)
دبیرخانه ستاد روایت پیشرفت. (بدون تاریخ). روایت پیشرفت. بازیابیشده در ۲۵ آذر ۱۴۰۳، از
https://revayatpishraft.gov.ir
سند چشمانداز ۲۰ ساله جمهوری اسلامی ایران(۱۳۸۴)
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
قانون بیمه همگانی سلامت. (۱۳۹۳)
قانون حمایت از حقوق معلولان. (۱۳۹۷)
قانون حمایت از خانواده و جوانان. (۱۳۹۱)
قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی(۱۳۸۳)
قانون کاهش آسیبهای اجتماعی. (۱۳۹۵)
قانون هدفمندسازی یارانهها (۱۳۸۹)
مجتهد، احمد . (۱۳۸۶). اثر سیاستهای ارزی مختلف بر رفاه اجتماعی ایران. پژوهشهای اقتصادی ایران، 9(۳۰)، ۱-۲۱.
مردی ها، مرتضی،( 1399)، دولت رفاه و دوگانهی سوسیالدمکراسی ـ لیبرالدمکراسی، دولت پژوهی، ش 21، صص 57-29.
ملکی طولابی، بختیار و سایر نویسندگان. (۱۳۹۹). سیاستگذاری دولت در حوزه تأمین اجتماعی در ایران پس از انقلاب براساس مدل جزئی-تدریجی. فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، 51، ۲۵۷-۲۷۸.
مهدیزاده اشرفی، علی و همکاران. (۱۳۹۹). طراحی، تبیین و سنجش مدل اجرای خطمشیهای رفاه اجتماعی. خط مشیگذاری عمومی، 11(45)، ۱-۳۲.
Hasnas, J. (2003). Reflections on the Minimal State. Politics, Philosophy & Economics, 2, 115-128.
Midgley, J., & Aspalter, C. (2016). Developmental social policy: Theory and implementation.
Wallis, J., & Dollery, B. (1999). Market failure and government intervention. In Market Failure, Government Failure, Leadership and Public Policy. Palgrave Macmillan, London.
Wolfensohn, J. D. (1997). The myth of the minimalist state.
