تبارشناسی مشروعیت سیاسی در گفتمان انقلاب اسلامی
صفحه 7-24
مهناز رحمانی، علی فلاح نژاد، علی فلاحی سیف الدین
چکیده در چارچوب رهیافت پساساختارگرایانه گفتمانها تعیینکننده حیات و کنش سیاسی هستند. از همین منظر، مشروعیت سیاسی در پرتو گفتمان سیاسی شکل میگیرد و با تغییر گفتمانها، نظام معنایی و هنجاری دگرگون میشود.
انقلاب اسلامی ایران، پدیدهای نوظهور بود که رویکرد اسلام سیاسی فقاهتی را مبنایی برای خلق گفتمان و نظام معنایی جدید قرار داد و در پرتو آن مشروعیت سیاسی، معنایی متفاوت یافت. نوشتار حاضر در پی بررسی و تحلیل مفهوم مشروعیت سیاسی در این گفتمان سیاسی است. تمرکز اصلی معطوف بدان خواهد بود که مشروعیت سیاسی در گفتمان انقلاب اسلامی و خرده گفتمانهای برآمده از این گفتمان چگونه شکل گرفته است و عناصر مقوم این گفتمان به ویژه عنصر «ولایت فقیه»، «اسلامیت» و «ایرانیت» چه تاثیر در این فرایند داشتهاند.
این پژوهش با التزام روشی و نه هستی شناختی به رویکرد تبارشناسانه فوکو و تحلیلهای گفتمانی سعی دارد شکلگیری مفهوم مشروعیت به مثابه هنجاری سامان بخش به رابطه حکم و اطاعت در چارچوب گفتمان انقلاب اسلامی و خرده گفتمانهای برآمده از آن را بررسی کند.

